Yaklaşık on yıldır her yeni Apple Watch nesli aynı temel vaadi taşıyordu: daha ince çerçeveler, daha az boş cam ve bilekte daha geniş bir aktif ekran alanı. Ancak bu kesintisiz gelişim çizgisi beklenmedik bir şekilde durakladı. Apple Watch Series 12'nin satışa sunulmasıyla birlikte ilk kullanıcılar, Apple'ın tanıtımda bahsetmediği bir tasarım değişikliğini fark etti: ekranın etrafındaki siyah çerçeveler belirgin biçimde kalınlaşmış ve daha geniş kasaya rağmen kullanılabilir ekran alanı küçülmüştü.
Apple lansmanda kasa işçiliğindeki yenilikleri öne çıkarsa da resmi teknik veriler kullanıcıların hissettiği farkı doğruluyor. 46 mm Apple Watch Series 12 kasası Series 11'e göre 1 mm daha geniş olmasına rağmen, aktif ekran alanı 24 milimetrekare (mm²) azaldı. 42 mm modelde de aynı durum geçerli: gövde 1 mm genişlerken ekran 19 mm² alan kaybetti.
Ön camın kavis yapısındaki değişiklik bu farkı daha da belirgin hale getiriyor. Gövdedeki metal çerçevenin daraltılıp cam kavisinin dışa doğru uzatılmasına rağmen altındaki OLED panelin büyütülmemesi, siyah kenarlıkların çok daha baskın görünmesine yol açıyor. Kolda yapılan karşılaştırmalarda Series 12, Series 7'den Series 11'e uzanan çerçevesiz görünüm yerine Apple Watch Series 4'ün kalın çerçeveli yapısını andırıyor.
Bu kalın çerçeve günlük kullanımda ne kadar fark ediliyor? Açık renkli veya kenarlara kadar uzanan tam renkli kadranlar tercih edildiğinde genişleyen siyah sınır hemen göze çarpıyor. Buna karşılık, derin OLED siyahı zemin kullanan koyu temalı kadranlarda çerçeve cam ile bütünleşerek neredeyse görünmez hale geliyor. Saatinizi yenilemeden önce nesiller arası boyutları Apple Watch model belirleme aracımız ile karşılaştırabilir, koyu arka planlı kadranları kadran paketi galerimizden keşfedebilirsiniz.
Korunan Avantaj: Cam kavisinin ve çevreleyen sınırın güçlendirilmesi, yan çarpmalara karşı direnci artırırken IP6X toz geçirmezlik standardını koruyor.
Belirgin Dezavantaj: Fiziksel olarak daha geniş bir kasa tercih edilmesine rağmen daha küçük bir ekran alanı sunulması, kenarlara yakın komplikasyonların görünürlüğünü sınırlandırıyor.